- Specjalizujemy się w naprawach laptopów, z jakimi nie poradziły sobie inne serwisy
- Naprawa laptopów po zalaniu
- Naprawa laptopów po upadku
- Specjalistyczne naprawy płyt głównych
Napędy optyczne i czytniki kart to elementy mechaniczne — zużywają się i rzadko opłaca się je naprawiać. Przy nich najczęstszą rozsądną decyzją jest wymiana albo rezygnacja z podzespołu, którego dawno nikt nie używał.
Najczęściej mechanizm wysuwania szuflady i sam laser, który traci moc po latach. Objawy są charakterystyczne: szuflada nie wysuwa się albo nie domyka, płyty nie są rozpoznawane, odczyt zaczyna się i przerywa. Regeneracja napędu jest technicznie możliwa, ale koszt pracy przewyższa wartość podzespołu.
Zanim uznamy czytnik za uszkodzony, sprawdzamy tę samą kartę w innym urządzeniu — nośniki pamięci zużywają się i awaria karty bywa mylona z awarią czytnika. Warto też sprawdzić przełącznik blokady zapisu z boku karty SD.
Napęd zewnętrzny albo czytnik na port USB kosztuje niewiele, działa od razu i da się go przenieść między komputerami. Przy sprzęcie, w którym napęd używany jest raz na rok, to rozwiązanie rozsądniejsze niż wymiana podzespołu wewnętrznego.
Czyszczenie czytnika albo wymiana napędu to zwykle jeden dzień roboczy.
Jeśli na płytach są zdjęcia albo dokumenty, warto przenieść je na dysk, dopóki napęd jeszcze czyta. Nośniki optyczne starzeją się i po kilkunastu latach część z nich przestaje być czytelna — a to bywa jedyna kopia rodzinnego archiwum.
Brak reakcji napędu po naciśnięciu przycisku nie zawsze oznacza uszkodzenie mechanizmu szuflady. Napęd może nie otrzymywać zasilania, jego przewód może być poluzowany albo urządzenie może być wyłączone w ustawieniach komputera. Jeżeli kontrolka napędu nie świeci, a szuflada nie wydaje żadnego dźwięku, najpierw sprawdza się połączenia wewnątrz obudowy. Dopiero później ocenia się sam napęd.
Innym wariantem jest prawidłowe wysuwanie szuflady przy jednoczesnym braku odczytu płyt. Przyczyną może być zużyty układ optyczny, czyli zespół lasera odczytującego zapis na nośniku. Znaczenie ma także stan płyty. Głębokie rysy, zabrudzenia oraz uszkodzenie warstwy z danymi mogą uniemożliwić odczyt nawet w sprawnym urządzeniu.
Zdarza się również, że napęd odczytuje jeden rodzaj płyt, a innych nie rozpoznaje. Nie każdy model obsługuje wszystkie formaty, a pogarszający się stan lasera może powodować wybiórcze problemy. Dlatego diagnoza obejmuje próbę z kilkoma pewnymi, nieuszkodzonymi nośnikami. Pozwala to oddzielić awarię napędu od problemu z pojedynczą płytą.
W czytniku kart charakterystycznym objawem jest pojawianie się i znikanie nośnika w systemie. Może to wskazywać na niestabilny kontakt karty ze stykami, uszkodzenie przewodu czytnika albo kłopot z portem, do którego podłączono urządzenie. Jeżeli karta jest widoczna, ale nie da się otworzyć plików, problem może dotyczyć samego nośnika lub systemu plików, czyli sposobu organizacji danych zapisanych na karcie.
Sprawny czytnik może nie być widoczny z powodu błędu sterownika. Sterownik to oprogramowanie umożliwiające systemowi komunikację z podzespołem. Problem pojawia się czasem po aktualizacji, ponownej instalacji systemu albo zmianie konfiguracji sprzętowej. W takim przypadku sprawdza się, czy urządzenie jest wykrywane przez system i czy nie zostało oznaczone jako nieprawidłowo działające.
Brak osobnej litery dysku także nie przesądza o awarii. Litera dysku jest oznaczeniem, pod którym pamięć pojawia się w systemie. Może być już zajęta przez inny nośnik albo nie zostać przypisana automatycznie. Jeżeli komputer wykrywa kartę, można zweryfikować sposób jej podłączenia bez formatowania i bez kasowania zapisanych plików.
Przy napędzie optycznym warto odróżnić brak urządzenia w systemie od problemu konkretnego programu. Jeśli płyta jest widoczna w jednym programie, a nie działa w innym, przyczyną może być konfiguracja aplikacji lub brak obsługi danego formatu. Dotyczy to zwłaszcza odtwarzania materiałów wymagających dodatkowego oprogramowania. Sam napęd może wtedy działać prawidłowo.
Jednym z częstych błędów jest wielokrotne naciskanie przycisku szuflady albo wyciąganie jej palcami. Uszkodzony lub zablokowany mechanizm można w ten sposób dodatkowo obciążyć. Jeżeli płyta została wewnątrz, nie należy podważać obudowy napędu przypadkowym narzędziem. Awaryjne otwieranie wykonuje się przez przeznaczony do tego otwór, po wyłączeniu komputera, ale tylko wtedy, gdy konstrukcja napędu przewiduje takie rozwiązanie.
Nie powinno się wkładać do czytnika metalowych przedmiotów ani próbować prostować styków bez rozebrania i oceny elementu. Styki są niewielkie i łatwo doprowadzić do ich zwarcia lub trwałego odkształcenia. Nie należy również zalewać gniazda preparatem czyszczącym. Płyn może dostać się na elektronikę albo pozostawić osad, który pogorszy kontakt.
Ryzykowną próbą jest formatowanie karty natychmiast po pojawieniu się komunikatu o błędzie. Formatowanie tworzy na nośniku nową strukturę danych i może utrudnić odzyskanie dokumentów lub zdjęć. Jeżeli zapisane pliki są ważne, należy przerwać dalsze próby zapisu. Każda nowa operacja może zmniejszyć możliwość odzyskania wcześniejszej zawartości.
Nie warto także instalować przypadkowych pakietów sterowników pobranych z nieznanego źródła. Mogą być niezgodne z urządzeniem, zawierać zbędne programy albo powodować kolejne błędy systemu. Sterownik dobiera się do modelu podzespołu i używanej wersji systemu. Gdy identyfikacja czytnika jest niepewna, bezpieczniej najpierw ustalić jego oznaczenie.
Jeśli komputer nie rozpoznaje wyłącznie jednej płyty, a inne nośniki działają poprawnie, prawdopodobną przyczyną jest stan tej płyty. Podobnie jest z kartą pamięci. Prawidłowy odczyt innych kart w tym samym gnieździe wskazuje raczej na uszkodzenie nośnika niż czytnika.
Brak możliwości zapisania plików na karcie SD może wynikać z ustawienia mechanicznej blokady zapisu. Mały suwak znajdujący się przy krawędzi karty informuje czytnik, że zapis ma być zablokowany. Jeżeli suwak jest luźny albo przesunął się podczas wkładania karty, system może traktować nośnik jako zabezpieczony przed zmianami.
Wolny odczyt nie musi oznaczać zużycia czytnika. Przyczyną może być uszkodzona karta, duża liczba niewielkich plików albo błąd struktury danych. W przypadku czytnika zewnętrznego znaczenie ma też port USB i przewód. Próba na innym sprawnym porcie pozwala ustalić, czy problem rzeczywiście dotyczy czytnika.
Hałas dochodzący z obudowy bywa przypisywany napędowi optycznemu, choć może pochodzić z wentylatora albo dysku. Jeżeli dźwięk pojawia się bez płyty w napędzie i nie zmienia się podczas otwierania szuflady, potrzebna jest dokładniejsza lokalizacja źródła. Pozwala to uniknąć wymiany sprawnego podzespołu.
Najpierw ustala się, czy urządzenie otrzymuje zasilanie i jest wykrywane przez komputer. Następnie sprawdza się przewody, złącza oraz ustawienia systemowe. Próby odczytu wykonuje się z użyciem pewnych nośników, których poprawne działanie zostało potwierdzone w innym urządzeniu. Taka kolejność ogranicza ryzyko błędnego rozpoznania przyczyny.
Jeżeli na karcie lub płycie znajdują się ważne dane, priorytetem jest ich zabezpieczenie. Nie przeprowadza się wtedy pochopnego formatowania ani wielu kolejnych prób zapisu. Gdy nośnik jest jeszcze częściowo czytelny, kopiuje się najważniejsze pliki w pierwszej kolejności. Uszkodzony nośnik może przestać odpowiadać podczas następnego podłączenia.
W komputerze stacjonarnym sprzęt może zostać odebrany przez kierowcę i zwrócony po wykonaniu prac w trybie door-to-door. Diagnostyka komputera stacjonarnego w tym trybie kosztuje 200 zł i jest zaliczana na poczet naprawy. Jeżeli problem można sprawdzić na miejscu, możliwa jest także wizyta serwisanta. Dojazd jest bezpłatny, natomiast praca podczas wizyty pozostaje płatna niezależnie od jej wyniku.
Zwykle jest to możliwe, ale sposób postępowania zależy od konstrukcji urządzenia i przyczyny blokady. Komputer powinien być wcześniej wyłączony. Jeżeli szuflada została przekrzywiona albo wewnątrz znajdują się fragmenty uszkodzonej płyty, dalsze wysuwanie na siłę może uszkodzić mechanizm. W takim przypadku potrzebna jest ocena po otwarciu obudowy komputera.
Takie ryzyko istnieje, jeżeli styki są wygięte, w gnieździe znajduje się metalowa drobina albo połączenie elektryczne jest niestabilne. Po zauważeniu uszkodzeń na karcie lub powtarzających się przerw w działaniu nie należy testować kolejnych ważnych nośników. Do próby powinien zostać użyty nośnik bez istotnych danych, a samo gniazdo wymaga wcześniejszych oględzin.
Tak. Napęd zewnętrzny podłącza się do odpowiedniego portu USB i nie wymaga umieszczania w obudowie. Trzeba jednak sprawdzić, czy wybrany model ma właściwy przewód i otrzymuje wystarczające zasilanie. Jest to praktyczne rozwiązanie, gdy płyty są używane sporadycznie albo w obudowie nie ma miejsca na napęd wewnętrzny.
Nie. Komunikat sugerujący formatowanie nie oznacza, że należy je od razu wykonać. Najpierw sprawdza się kartę w innym czytniku, stan styków oraz sposób wykrywania nośnika przez system. Jeśli znajdują się na niej potrzebne dane, formatowanie powinno zostać odłożone do czasu oceny możliwości ich zabezpieczenia.
Zwykle nie, ale nowy czytnik musi pasować do obudowy i dostępnych złączy. W niektórych komputerach rozsądniejszy jest model zewnętrzny, ponieważ nie wymaga prowadzenia przewodów ani dopasowania elementu do przedniego panelu. Wybór podejmuje się po sprawdzeniu konstrukcji komputera i rzeczywistego sposobu korzystania z kart.
Podobne objawy mogą wynikać z awarii napędu, uszkodzenia nośnika albo błędu systemu. Próba z pewną płytą lub kartą, kontrola połączeń i sprawdzenie wykrywania urządzenia pozwalają ustalić właściwy kierunek działania. Dopiero po takim rozpoznaniu można rozsądnie zdecydować o czyszczeniu, wymianie podzespołu, zastosowaniu urządzenia zewnętrznego albo zabezpieczeniu danych.
Nie wiesz, od czego zacząć? Opisz objaw przez telefon
Zadzwoń, umów wizytę serwisanta — dotrze do Ciebie w ciągu godziny.